Ervaring, slimheid en een enorme winnaarsmentaliteit zijn tijdloos. Dat bewijst Nicolás Otamendi elke wedstrijd weer. De Argentijnse verdediger valt direct op door zijn indrukwekkende baard en vele tatoeages. Hij is de personificatie van de klassieke stopper: hard in het duel en onoverwinnelijk in de lucht. Zijn leiderschap tilt elk team naar een hoger niveau. In dit portret duiken we in de carrière van de jongen uit de buitenwijken van Buenos Aires die wereldkampioen werd.
De vroege jaren: boksen en voetbal in El Talar
Nicolás Hernán Gonzalo Otamendi groeide op in El Talar, een voorstad van Buenos Aires. De rauwe realiteit van de Argentijnse buitenwijken tekende zijn jeugd. Op advies van zijn neef trainde de jonge Nicolás aanvankelijk als bokser. Deze trainingen legden de basis voor zijn fysieke kracht en snelle voetenwerk. Deze hardheid zie je vandaag de dag nog steeds terug op het voetbalveld.
Uiteindelijk koos hij toch voor de bal. Hij sloot zich aan bij de jeugdopleiding van Vélez Sarsfield. In 2008 maakte hij op twintigjarige leeftijd zijn debuut in het eerste elftal. Onder trainer Ricardo Gareca werd hij direct een vaste waarde. In 2009 won hij met de club de Clausura titel. De legendarische Diego Maradona zag zijn talent en nam hem mee naar het WK 2010.
De Europese reis: Porto en Valencia
In de zomer van 2010 begon het Europese avontuur voor Otamendi bij FC Porto. Hij vond in Portugal direct zijn draai. Hij maakte deel uit van een zeer succesvolle periode in de clubgeschiedenis. In zijn eerste seizoen won hij direct de ‘treble’. Porto pakte de landstitel, de beker en de UEFA Europa League. De fans hielden van zijn agressieve stijl en zijn vermogen om te scoren bij hoekschoppen.
Na vier seizoenen in Portugal tekende hij bij Valencia CF. Hoewel hij daar slechts één jaar bleef, was zijn impact groot. De Spaanse bond koos hem voor het ‘Team van het Jaar’. Hij gold op dat moment als een van de beste verdedigers in Spanje. Daarom volgde er een droomtransfer naar de Premier League.
Heersen in Manchester onder Guardiola
In 2015 betaalde Manchester City ruim 45 miljoen euro voor de Argentijn. Hier beleefde Otamendi zijn absolute hoogtijdagen op clubniveau. Onder trainer Pep Guardiola veranderde hij zijn spel. Hij was niet langer alleen een mandekker, maar ook een opbouwende verdediger. Hij was een cruciaal onderdeel van de ploeg die in 2018 de grens van 100 punten bereikte. Met City won hij twee landstitels, de FA Cup en meerdere League Cups.
Terug naar Lissabon en de wereldtitel
Otamendi keerde in 2020 terug naar Portugal bij Benfica. Critici dachten dat hij in de herfst van zijn carrière zat, maar Otamendi bewees het tegendeel. Als aanvoerder leidde hij de club naar de landstitel in 2023. Tegelijkertijd behaalde hij indrukwekkende resultaten in de Champions League.
Het absolute hoogtepunt van zijn leven volgde in december 2022 in Qatar. Als leider van de defensie speelde hij elke minuut van het WK voor Argentinië. Hij was de rots waarop elke aanval stukliep. Uiteindelijk tilde hij samen met Lionel Messi de wereldbeker omhoog. Begin 2026 is hij nog steeds de onbetwiste leider van Benfica.
Overzicht van de carrière en prijzen
| Club | Periode | Belangrijkste prijzen |
| Vélez Sarsfield | 2007–2010 | Clausura kampioen |
| FC Porto | 2010–2014 | 3x Primera Liga, Europa League |
| Manchester City | 2015–2020 | 2x Premier League, FA Cup |
| Benfica | 2020–heden | Primera Liga (2023) |
| Argentinië | 2009–heden | Wereldkampioen (2022), 2x Copa América |
De speelstijl: meester van de tackle
De speelstijl van Otamendi is compromisloos. Hij is een meester in de sliding tackle. Ondanks zijn bescheiden lengte voor een verdediger (1,83 meter) is hij een fenomeen in de lucht. Zijn sprongkracht zorgt ervoor dat hij duels wint van veel grotere spitsen. Bovendien bezit hij de typische ‘garra’: de Argentijnse passie die hem tot de laatste seconde scherp houdt.
Conclusie: een icoon van standvastigheid
Nicolás Otamendi wint prijzen bij elke club waar hij speelt. Van de boksschool in El Talar tot de finale van het WK: hij bleef altijd de onverzettelijke krijger. Hij bewijst dat je met de juiste instelling ook op je 37e nog bij de wereldtop kunt horen. De fans van Benfica en Argentinië zullen hem altijd herinneren als de generaal die de weg wees naar de glorie.



